Sesleniş( Safâ-yı Dünyâ Nicelerin Etti Tuğyân)

Safâ-yı dünyâ nicelerin etti tuğyân

Haber verdi bize hazret-i Kur'ân'ımız!

Kim ki etti muhabbet, hâlleri oldu isyân, 

Seversen Hakk'ı sev, buyurdu penâhımız!

Ne kadar sürecek, bu bizim isyânımız, 

Mevtâdan yardım ister, bu bizim insânımız, 

Diriden bîhaberdir, budur bizim tasamız

Gel bunda gâfil olma, açıktır bürhânımız!

Ehl-i irfân bu âlemin ziynetidir bilene, 

Budur safâ katında izzetine erene, 

Nûş eyleyen görmeye, başka zillet iline, 

Görme aybın kimsenin, budur bizim esrârımız!

Nicelerin yedi ise doymadı yine dünyâ, 

Şimdi sıra geldi sana, olmaz derdine devâ, 

Ona meyil edenler kaldılar yolda yaya, 

Bunu bize haber verdi, Rasûl-i Kibriyâmız!

Bihamdillâh Âdem'i nûr ile envâr eyledi, 

Açılıp âyan-ı basîret, sırr-ı esrâr eyledi, 

Etti bir nûr tecellî, bahr-i ayân eyledi, 

Kendin izhâr eyledi, O'dur bizim Sübhânımız!

Zâhir Bâtın kamûsu bir fitildir yanmada, 

Şems insân oldu, kâinât ona bakmada, 

Yüzünde nûru ayândır, ebediyyen solmada, 

Seversen Hakk'ı sev, buyurmakta penâhımız!

İhvâna merhamet et, kötü gösterme gözüne, 

Renginden âri ol, boyanma gel rengine, 

Sefil Kemâl sen de düştün, gitmektesin izine

Bundan beni kurtar Yâ Râb, çıkar arşa figânımız!