Devr-i kıyâmet yanaştı, kişiler etti isyân,
Umut katındaki kesbi sözün olsun ârifân!
Her ân atarlar taşı meyveli ağaca inan,
Dön gözün ehl-i inkârdan, olmayasın ehl-i isyân!
Muhabbet-i dünyâya düşenler helâk oldu,
Düştü nefsi isyâna, bostanı hazân oldu!
Dil ola zikr-i İlâhî olmaz kalpleri gâfil!
Hudâ her yerde hâzır, olma gel bunda sefîl!
Her yoldan edersin talep ona erişir inan,
Âşıka vuslât yolu kapanmaz dedi Sübhân!
Mevlâ'm cihân-ı âleme her ân etmiş tecellî,
Her kişi bir hâlde kalmış, olmuş mütesellî!
Erişe Hakk'a muhabbet, erbâb-ı dil olanın,
Erenler yanında söylenir, ismi makâmının!
Nice Hakk'ı terk edib olma avâmla meşgul,
Açılır vech-i cemâli görülür sana Rasûl!
Hâcetin koyma geri güçlü dahî olsa da,
Çevirmez ânı geri, olmasın bunda tasa!
Geç bu kesretten, âlem-i vahdeti bul,
Kemâl talebin O'na, yok başka gidecek yol!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder