Yolda Kodun Gönül Beni

Yolda kodun gönül beni,

Dost elinden, dost elinden!

Ne ettimse kodun geri,

Dost elinden, dost elinden!

Niceler bunda buldular,

Aşka düşüben yandılar,

Görüben hayrân oldular,

Dost elinden, dost elinden!

Arayanlar cânda buldu,

Gönül ona mekân oldu,

Nicelerin benzi soldu,

Dost elinden, dost elinden!

Kimse bilmez hallerini,

Kan ter basar tenlerini,

Yakmaz oda dillerini,

Dost elinden, dost elinden!

Bilenlerin benzi soldu, 

Esmâda müsemmâ buldu,

Kim ki sevdi râzı oldu,

Dost elinden, dost elinden!

Kebâb olmuş gönülleri,

Zikir eder hep dilleri,

Solmaz açar hep gülleri,

Dost elinden, dost elinden!

Ferhad bu yolda yandı,

Şirin özünü dağladı,

Kemâl, nefsini bağladı,

Dost elinden, dost elinden!