Yâ Rab Kurtar Bizi Artık

Yâ Râb kurtar bizi artık,

Dîn ü vicdân kalmadı! 

Zâlimlere geçti fırsat,

İlm ü hayâ kalmadı! 

Ehl-i isyân oldu düşmân,

Hor görüldü ilm-i Kur'ân,

Şerîat'a cümle düşmân,

Dîn e kıymet kalmadı! 

Çarşı pazâr çok perişân,

Oğlan kızdan değil beyân,

Saç baş açık, hemen üryân,

Refâh bir gün kalmadı! 

Herkes kendi nefsin bilmiş,

Şeytân tuzağına düşmüş,

Erkek-dişi kol kol olmuş,

Derd-i ağyâr kalmadı! 

Âdet oldu beynâmazlık,

Hor görülür ak sakallık,

Zenginlere çok kolaylık,

İkrâm izzet kalmadı! 

Her tarafta mescid dolu,

Döşenmiştir renk renk halı,

Cemâât yok, açık kapı,

Huzûr ihlâs kalmadı! 

Tâlib hoca ibret değil,

Sakal bıyık belli değil,

Büyük-küçük ayân değil,

Sâlih amel kalmadı! 

Ana kızdan habersizdir,

Oğlan evde edepsizdir,

Ahbâb-yârân belirsizdir,

Dost ve ihvân kalmadı! 

Kanâât yok zengininde,

Sabır yoktur fakirinde,

Vurgun çoktur şehirinde,

Helâl haram kalmadı! 

Bir zamân sağcı-solcu,

Bırakıldı faşist oldu,

Dinsiz bunu fırsat bildi.

Dîn ü Mezheb kalmadı! 

İkrâr verdik Müslümânız,

Gelen gelsin cân atarız,

Hem alırız, hem satarız,

Ahde vefâ kalmadı! 

Fahr-i Âlem bunu dedi,

Kıyâmettir vakti yetti,

Kemâl, doldu Mehdî vakti,

Eğri-doğru kalmadı!