Günâh Kazanını Koydum Ateşe

Günâh kazanını koydum ateşe,

Kaynatırım kaynatırım, kaynamaz! 

Bir zamân terk edüb, koydum güneşe,

Kaynatırım kaynatırım, kaynamaz! 

Zehir attım çorbasına aşına,

Çok uğradım şeytânların taşına,

Yanan ocağımın çöktüm başına,

Kaynatırım kaynatırım, kaynamaz! 

Ateş-i aşk ile kaynattım durdum,

Çevre yanım ateşlere bürüdüm,

Günâhkâr olarak özümü buldum,

Kaynatırım kaynatırım, kaynamaz! 

Nere gitsem bırakmıyor izimi,

Nefis hâkim oldu, bilmem işimi,

Nefsi emmâredir kırdı belimi,

Kaynatırım kaynatırım, kaynamaz! 

Yükledim yükümü verdim talana,

Ben gibi günâhkâr gelmez cihâna,

Ne odunlar attım, kaynar kazana,

Kaynatırım kaynatırım, kaynamaz! 

Bu hâlleri duyub beni kınama,

Ne merhemler sardım akan yarama,

Nefsin evin yıktım, koydum kazana,

Kaynatırım kaynatırım, kaynamaz! 

Kemâl, sencileyin kimse olmasın, 

Nefse aldanûben yolda kalmasın, 

Şeytan kazanına düşüp yanmasın, 

Kaynatırım kaynatırım, kaynamaz!