Rahm-i Mâderde Cefâlar Çok Durur

Rahm-i mâderde cefâlar çok durur,

Âh u figân etmeyen, âşık mı olur! 

Cefâ-yı dert ile yanub tutuşan,

Derdi safâ bilmeyen, âşık mı olur! 

"Elest"in devâmı bu derd-ü elem,

Zülmeti nûr eder isterse kerem,

Ateş-i aşk ile yansa da sînem,

Sevdâyı dert bilmeyen, âşık mı olur! 

Aşkın ateşinden yanub kavrulan,

Gönül hânesinden çıkıb kurtulan,

Kudret denizinde yanub soyulan,

Rüsvâ-yı cân olmayan, âşık mı olur! 

Ehl-i hâlle dost olanlar kurtulur,

Son nefeste vuslâtını buldurur,

Şerr-i şeytândan geçiben güldürür,

Ahde vefâ etmeyen, âşık mı olur! 

Erenler yanında Kemâl sevilir,

"Hû" dedikçe ciğerleri kavrulur,

Aşk elinden kül oluben savrulur,

Derde düşüp yanmayan, âşık mı olur!