Mânâ Dilin Bilen Kişi Demez Olur

Mânâ dilin bilen kişi, 

Demez olur, demez olur!

Sırr-ı nokta bilen kişi, 

Üryân olur, üryân olur!

Ahde uyub pervâz dönen, 

Dîdâr bulup yanıp tüten, 

Bilmez özün aşka düşen, 

Devrân olur, devrân olur!

Aşk ehline olmaz dilek, 

Yûsufleyin rüsvâ gerek, 

Gece-gündüz yanan gerek, 

Gülmez olur, gülmez olur!

Nâm u nişân terkedenler, 

Nutk u safâya erenler, 

Tende mahşeri bulanlar, 

Seyrân olur, seyrân olur!

Kemâl, senin n'ola hâlin, 

Cevher satar hemen dilin, 

Anlayan yok tutmaz elin, 

Bilmez olur, bilmez olur!