Bu cihân bir ten durur, andadır ânın cânı!
Emr-i Hak oldu zâhir, O'dur mü'minler yâri!
Kim ki yapar sünnetin, silinir gönül pası,
Vechin Hakk'a tercümân, yâ Muhammed Mustafâ!
Burada ânı sevmeyenin, rüsvâ olur sonu,
Ehl-i beyti bilmeyenin, nedâmettir yolu,
Anlarda tecellî etti, nübüvvet nûru,
Dört kitab mânâsısın, yâ Muhammed Mustafâ!
Hakk' ın zât ü sıfatıyla görünmekte dâim,
Mânâ-yı ilm-i ledün, şânında olur kâim
Hayâlin nakş olunsa, kim kalır bilinmez sâlim,
Akl-ı küll hayrân sana, yâ Muhammed Mustafâ!
Buyrurdu "lâ taknetü" anın şânında Sübhân,
Adâlet timsâlidir, vermez zayıfa fermân,
Sefil Kemâl seni ister, yetiş derdine dermân, Dermâna Lokmân sensin, yâ Muhammed Mustafâ!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder