Yeter Mâmûr Oldun Gönül

Yeter mâmûr oldun gönül,

Dön Sübhân'a, şimden geri! 

Bahar bitti, gülün soldu,

Dön Sübhân'a, şimden geri! 

Hakk'ın nazârını gözle,

Arama gel başka yerde,

Cân içinde cânân sende,

Dön Sübhân'a, şimden geri! 

Gönül evi, Hakk yeridir,

Bilen, şüphesiz velîdir,

Kâbe'dir gönül evidir,

Dön Sübhân'a, şimden geri! 

Dönmez isen vay hâline,

Bakan olmaz ahvâline,

Yolun düşer esfelîne,

Dön Sübhân'a, şimden geri! 

İnkârı koy, gel beriye,

Bırak çekmeyi geriye,

Erenlere "belî" diye,

Dön Sübhân'a, şimden geri! 

Seherlerde ağla, gülme,

Ârif ol, sözümü dinle,

Kâlb-i selîm olup inle,

Dön Sübhân'a, şimden geri! 

Zevk-i dünyâya aldanma,

Ömrün kısa,gâfil olma,

Sefil Kemâl üryân burda,

Dön Sübhân'a, şimden geri!