Mühür almış kalbe şifâ bulunmaz,
Bîgâne aşk olan, insân olur mu!
Cânımız yoluna kurbân etmişiz,
Kandili yakmadan, ışık olur mu!
Kılınmaz abdestsiz namâz dediler,
Figânı olmayan cefâ çektiler,
Rahmet-i Hüdâ'dan mahrûm oldular,
Nefsle cenk etmeden, cihâd olur mu!
Güvenme kulların medh ü şânına,
Başın dara gelse gelmez yanına,
Muhabbet ehlinin yapış yoluna,
Divâne olmayan, sultân olur mu!
Münkîri çok olur erbâb-ı Hakk'ın,
Yanında berdevâm olur hem yakın,
Bu söze gel inan inkârdan sakın,
Leylâ'yı bilmeyen, Mecnûn olur mu!
Muhabbet neşesi meshetti bizi,
"Ev ednâ" erbâbı gördü tek yüzü,
"Len terânî"duyan ağladı gözü,
Lokmânı bilmeyen, şifâ olur mu!
Aldılar kokuyu mânâ gülünden,
Bağlan bir mürşîde çıkma izinden,
Sevgisi düşmesin her dem dilinden,
Tecellî bilmeyen, ârif olur mu!
Yâ Râb koyma bizi nefsin eline,
Muhabbet ehlinin daldır seline,
Bu sefil Kemâl'i koyma kendine,
Mûsâ'yı bilmeyen, Mısrî olur mu!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder