İnsân bir mevkiye erdiği zamân,
Edeble konuşup susması gerek!
Ârifler bir suâl sorduğu zaman,
Doğrulub yüzüne bakması gerek!
Nâdân ehli olub benlik güderse,
Sûretde "illâ" der, "lâ"yı çekerse,
Sırr-ı harâbâtı inkâr ederse,
Tarîkat libâsın atması gerek!
Hem derd ü cefâya düşen dervişân,
Cümle âlem sanır ânı perişân,
Görenler seyreder anda gülistân,
Bu dil hânesini tutması gerek!
Nefsine uyûb da hüküm eyleme,
Bugün ikrâr verib yarın elleme,
Tarîkat esrârın böyle belleme,
Hevâ-yı nefsini yıkması gerek!
Tarîkat ilminden nesne bilmezsen,
Nefis hüküm eder kalbin silmezsen,
Aff dileyüb bir mürşide ermezsen,
Benlik hırkasını yakması gerek!
Her yönde zâhir görürsen Hakk'ı,
Cüdâ olur senden nefsinin tadı,
Ârifler dilinden alırsan âhı,
Kıyâmete kadar çekmesi gerek!
Uyanûb gâfletten sen de uzak ol,
Bulunmaz cihânda böylece bir yol,
Kemâl'i dinle de sen de felâh bul,
Edeble yürüyen bulması gerek!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder