Gece gündüz âh û zârdan,
Yeter artık usanmışım!
Leyl ü nehâr göz yaşından,
Ağlayuben usanmışım!
Nedir bu dünya zulmeti,
Âh ile geçer halveti,
Kim anladı bu zilleti,
Bu külhândan usanmışım!
Feryâd içinde ağlarım,
Mihnet ipini bağlarım.
Ulûdur geçmez dağlarım,
Bu dirlikden usanmışım!
Âşıka uzak gerekmez,
Fitnesi çoktur çekilmez,
Ser verilir sırr verilmez,
Bu bedenden usanmışım!
Cihâna gelen gülmedi,
Dahî safâsın sürmedi,
Kemâl, özünü bilmedi,
Bu benlikden usanmışım!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder