Ey yârenler aşka düçâr olmuşum,
Merhem-i şifâyı bilenler var mı!
Aşkın bâdesinden mahrûm kalmışım,
Nûş edüp pervâza girenler var mı!
Hakîkat âlemi cezbeye düşmüş,
"Tûr" ile "kün fekân" aşkta görülmüş,
Mansûr-u ene'l Hakk anda buluşmuş,
Pâk edip gerçeği bulanlar var mı!
Aşk elinden niceleri yandılar,
Rahmân'a âşinâ olup buldular,
Sedd-i mâsivâya hançer vurdular,
Gafletten uyanıp görenler var mı!
Kürsi, Levh ü Kâlem aşkta devreder,
Beyt'ül Harâm durmaz anda seyreder,
Küfr ü îmân devrân edüb cenk eder,
Sıyrılıp Sübhân'ı sezenler var mı!
Aşkın esrârını bilmedi kimse,
Düşeni eyledi kendine köle,
Aslına çevirdi kalmadı hîle,
Bu nutk-u sedâyı duyanlar var mı!
Kıyâmet cem oldu aşkın içinde,
Sırât, mizân vardır anın dilinde,
Düşenler devrândır Hakk'ın elinde,
Kudret kalemini silenler var mı!
Bu sefil Kemâl'e aşk neler etti,
Gülünü gösterdi dikeni bitti,
Vechini gizledi, nâlânı yetti,
İkrârda cem olub duranlar var mı!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder