Ey Sultân'ım Yüzün Aydır

Ey Sultân'ım yüzün aydır,

Görmek için ne hâcet var!

Cânım aldı gözün rengi,

Yây-ı zülfe ne hâcet var!

Benim iki gözüm cânım,

Beni âciz koyan zârın,

Görünür zülf-ü esrârın,

Medhetmeye ne hâcet var!

Ne oktur ki değdi câna,

Kalbe değdi oldu yara,

Benim gibi düşen zâra,

Temâşaya ne hâcet var!

Derdimin dermânı sende,

Kim görmüş ki yüzün perde,

Âşıklara oldun bende,

Söylemeye ne hâcet var!

Yitirdim sende cânımı,

Felek duyar bu âhımı,

Cân ile koydum başımı,

Anlatmaya ne hâcet var!

Mânâ ya müştâk olmuşum,

Benliğim sende bulmuşum,

Bağışla yeter yanmışım,

Hem tarife ne hâcet var!

Mülk-i bekâ yı görmüşüz,

Dünyâ'yı vîrân bilmişiz,

Sefil Kemâl mest olmuşuz,

Bildirmeye ne hâcet var!