Ey safâ içinde devreden dünyâ,
Kırılır kanadın, kalırsın bir gün!
Benliğin yıkılır, ne dağ ne deryâ,
Yokuşlar düz olur, bulursun bir gün!
Kimisin unuttun eyledin üryân,
Döndürdün rengine, ettirdin hayrân,
Hakk'ı unutturdun, kalmadı seyrân,
Görürsün pişmânlık, erişir bir gün!
Yaz bahâr demeyüb, renge boyandın,
Güz gelince rengin, solub ağladın,
Zemheride coştun, hatır sormadın,
Kesilir dermânın, kalırsın bir gün!
Ay,güneş,yıldızla boyandın durdun,
Güneş devrân etti, denizi yuttun,
Şarka garba bulut olup savurdun,
Geçer bu devrânın, gidersin bir gün!
Suyu sevdin, dört köşeni suladın,
Akıttın nehirler, dağ taş boyadın,
Toprağa gizlenüb, özün sakladın,
Bulursun sefâlet, solarsın bir gün!
Sana kim uyarsa, oldu perişân,
Mânâdan bîhaber, olmuştur şeytân,
Benliğin yok edib, dem â dem üryân,
Doymadın cefâdan, anlarsın bir gün!
Bu sefil Kemâl'e çok oyun ettin,
Bin bir nâz ile evini yıktın,
Bilinmez yerlere, savurub attın,
Oluruz muhâkeme, seninle bir gün!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder