Cümle âriflerin budur dileği,
Erkân içre bildi, Hakk'ı bilenler!
Yerlerin göklerin odur direği,
Erkân içre gitti, ana yetenler!
Kudret-i esrârda kalanlar buldu,
Mârifet hırkasın giyenler bildi,
Deryâ-yı hakîkat bulanlar erdi,
Erkâna gark oldu, mânâ sezenler!
Erkânla zikrolur hazret-i Mevlâ,
Cezbe-yi muhabbet gür olur sedâ,
Dayanmaz nârına olsa da deryâ,
Erkânı nûr bildi, hicâb geçenler!
Nebî ve mürsel erkânla buldu,
Mürşid-i kâmilin bu oldu yolu,
Sây u gayret ile oldular kulu,
Erkân içre yandı, Hakk'a gidenler!
Âdettir dünyâda erkânı bilmek,
Kâbil mi erkânsız bir yere girmek,
Şüphesiz arzuya kavuşu vermek,
Erkân üzre yetti, Hakk'a yetenler!
Aşk ehli olanlar erkâna geldi,
İrfân perdesinden mânâya yetti,
Melekler edeble Mevlâ'yı sezdi,
Erkânla nûş etti, Hakk'a erenler!
Aldanma zinhâr başka sözlere,
Kerâmet deminden öten dillere,
Kemâl doğru yolun bakma ellere,
Erkân-i ârifân gördü, varanlar!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder