Cânım Kardeş Olma Gâfil

Cânım kardeş olma gâfil, bu cihâna neden geldin, 

Kıl nemâzı hem orucun, gelmeye şeytân sana! 

Hakk'ı kabul eden kullar, Habîbine yâr oldular,

Bu hakîkat mektebinde, emroldu nemâz sana! 

Cümle zuhûrât nemâzda, ilim irfân bundadır.

Dön huzûra ağlayarak, gele gör ihsân sana! 

Bu görünen cümle âlem, ayrı sıfat bilmeyesin,

Sırr-ı mânâda bakarsan, tecellî olur sana! 

Kıla gör sırr-ı nemâzı, anda durur vech-i Hüdâ,

Atarsın hubb-u sivâyı, açılır mîrâç sana! 

Eğer kılmaz isen nemâz, başın vurasın yerlere,

Emr-i Sübhân gelince, işlerin pişmân sana! 

Kalbim temiz diyen münkîr, bu sırlardan bîhaberdir, 

Ehl-i salât hor görülür, vermezler selâm sana! 

Nemâz oruç, hâc ve zekât, Hakk katında ne ihtiyâç, 

Hâceti yok hiç kimseden, emroldu "kulluk" sana! 

Her gelen kıldı nemâzı, vuslât emrin olmadan, 

Vâsıl olmaz Hakk'a kimse, olmasa nemâz sana! 

Mü'min-kâfir ayırımı, nemâz dedi Fahr-i Âlem,

Ehl-i gaflet bîhaberdir, gelmeye azâb sana! 

Sefil Kemâl kıl nemâzın, bakma sapık sözlere, 

Çünki anın düşmanı çok, ne denirse bürhân sana!