Âdemiyet kisvesine bürünüb gelmek değil,
Mârifet bundan içre, bil ki Sübhân'a gider!
Kalb sarayın eyle mâmûr,gel hitâbı duymadan,
Deryâ-yı rahmete dal ki, bu fırsat elden gider!
Aşk lezzeti almayanlar, vuslâttan mahrûm ola,
Ehl-i dünyâ bîhaberdir, bilerek nâra gider!
Göz yaşı dökmek gerek, dost katına varmaya,
Hırs ü şehvetten uzak ol, her gelen üryân gider!
Mârifet taht-ı sarayı, rûhdan geçer bilesin,
Gizli değil cümle eşyâ, vâkıf ı zâta gider!
İyi-kötü gördüğün sen, Hakk katında bir durur,
Rızkın alır cümle âlem, böylece sırra gider!
Bir kulunu Hakk severse, yalvarmak olur işi,
Derd ü aşka meyledüb, böylece Mennân'a gider!
Terk edüb ehl-i hevâyı, aşk katında sultân ol,
Varlığından soyunanlar, vasl-ı Hannân'a gider!
Aşk pazarında satılır, cümle gevher âşikâr,
Kâmil insan gönlüne gir, gayrı yol boşa gider!
Ârifin gönlünü bilsen, zerredir cümle cihân,
AKDENİZ olduk göründük, sonu ummâna gider!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder