Hüsn-ü vechine hayrân, âsumânsın yâ Ali!
Dile gelmez vasfın, yoktur senin noksanın,
Bu sebebden cümle diller, anar seni yâ Ali!
"İlmin şehri"dedi sana ol seyyidî Mustafâ,
Sürersem hâk-i pâyine, dolar gönlüme Safâ,
Tâ ezelden âşığınım, derdime sensin devâ,
Sana her kim meylederse, olur devrân yâ Ali!
Şefkâtin çok o kadar ki, kamuyu affetmede,
Sırr-ı Sabûr sendedir ki, yoktur başka kimsede,
Aksini kim söyler ise, mahrûm kalur visâle,
Ehl-i aşkın neşesi, cism ü cânısın yâ Ali!
Günâhlarım koydu geri, kapunda kul olmada,
Mihnet-i derde düştüm, ayân olur derdim sana,
Açtı yara kalbime, açtım derdim Lokmân'a,
Şânın döner durmadan, neslinde devâm yâ Ali!
Hem kerrâr u mürtezasın veliler sultânısın,
Akl-ı küll hayrân sana evliyâlar bürhânısın,
Ehl-i Hak "belî" dediler, sen Kur'ân mânâsısın,
Besmele'de âşikârsın, inkâr olmaz yâ Ali!
Yürekten yaralıyım ki, açma beni bu kadar,
Nice yıldır ağlıyorum, yaş yerine kan akar,
Kalksam medhine senin, vücudum durmadan yanar,
Şâh-ı merdân sırr-ı Sübhân, reyhânımız yâ Ali!
Kapındayım dönmezem ben, pâre pâre olsam da,
Hem Nûh u felek cin melek, hayrân kalır kapunda,
Sefil Kemâl seni ister, kalam diye yanında,
Hikmet içre âlemde, hükmün devrândır yâ Ali!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder