Gönül Birgün Sorulacak

Gönül bir gün sorulacak, 

Neden kendini bilmedin!

Gayret ile geçti ömrün, 

Hayrı şerrini bilmedin!

Cân evinden haberin yok, 

Kuş dilinden kelâmın yok, 

Bir ân olsun telâşın yok, 

Neden yolunu bilmedin!

Küfr ü îmânı bilirsin, 

Niçin sen gafil olursun, 

Ölü değil hem dirisin, 

Neden sırrını bilmedin!

Çok defâlar yalan ettin, 

Nice diller alıp sattın, 

Eğri yola koşup gittin, 

Vakt-i seheri bilmedin!

Safâ ile Safâ sürdün, 

Kimse bilmez bunu sandın, 

Neler alıp neler sattın, 

Kârı zarârı bilmedin!

Daldın dünyânın zevkine, 

Kul oldun nefsin eline, 

Dön geriye tövbe ile, 

Cevr ü cefâyı bilmedin!

Ehl-i dünyâ bunu bilmez, 

Geçer ömrü haber olmaz, 

Son deminde eli yetmez, 

Devr-i seyrânı bilmedin!

Hakk dostları gülmediler, 

Zevk ü safâ sürmediler, 

Hak'tan yüzün dönmediler, 

Seyr-ü safâyı bilmedin!

Sefil Kemâl, sözüm sana, 

Dön özüne sapma yana, 

Dolaşıp gezme âvâre, 

Çark-ı devrânı bilmedin!